۲۸ دسامبر ۲۰۲۵- بسیاری از افراد مصرف استاتینها (داروهای کاهنده کلسترول) را پس از بروز درد عضلانی، ضعف یا خستگی مداوم متوقف می کنند.
پژوهش جدیدی از دانشمندان دانشگاه کلمبیا نشان می دهد که در برخی بیماران، این علائم زمانی رخ می دهد که استاتین ها به یک پروتئین در داخل سلول های عضلانی متصل می شوند و باعث آزاد سازی غیرطبیعی یون های کلسیم درون سلول می گردند.
دکتر اندرو مارکس، رئیس دپارتمان فیزیولوژی و بیوفیزیک سلولی در کالج پزشکان و جراحان واژلوس، گفت:«بعید است این توضیح برای همه افرادی که عوارض عضلانی ناشی از استاتین را تجربه میکنند صدق کند، اما حتی اگر فقط بخش کوچکی را توضیح دهد، باز هم تعداد زیادی از بیماران هستند که می توانیم به آن ها کمک کنیم».
استاتین ها بسیار پرمصرف هستند؛ حدود ۴۰میلیون بزرگسال در آمریکا از آن ها برای کاهش کلسترول استفاده می کنند. حدود یک نفر از هر ده نفر عوارض عضلانی را گزارش می کند.
دکتر مارکس، گفت: «بیمارانی داشته ام که استاتین برایشان تجویز شده اما به دلیل عوارض جانبی از مصرف آن خودداری کرده اند. این شایع ترین دلیل قطع استاتین هاست و مشکلی واقعی است که نیاز به راه حل دارد».
میکروسکوپ الکترونی تعامل استاتین–عضله را آشکار نمود
دانشمندان از زمان معرفی استاتین ها در اواخر دهه ۸۰میلادی تلاش کرده اند علت مشکلات عضلانی ناشی از آن ها را بفهمند. استاتین ها برای کاهش کلسترول طراحی شده اند و با اتصال به آنزیمی در مسیر تولید کلسترول عمل می کنند، اما می توانند به اهداف ناخواسته دیگری نیز متصل شوند.
پژوهش های قبلی نشان داده بود که علائم عضلانی ممکن است زمانی رخ دهد که استاتین ها با یک پروتئین خاص در بافت عضله تعامل پیدا کنند
.
در این مطالعه جدید، پژوهشگران با استفاده از میکروسکوپی کرایو–الکترونی که امکان مشاهده ساختارهای مولکولی با وضوح بسیار بالا را فراهم می کند، توانستند این تعامل را به طور مستقیم مشاهده کرده و جزئیات ساختاری آن را ترسیم کنند.
تصاویر نشان دادند که مولکول های سیمواستاتین به دو نقطه روی پروتئینی به نام گیرنده راینودین در عضله متصل می شوند. این اتصال باعث باز شدن کانالی در گیرنده و نشت کلسیم از آن می شود.
دکتر مارکس توضیح داد که این نشت کلسیم می تواند عوارض عضلانی استاتین ها را توضیح دهد؛ یا با تضعیف مستقیم عضله یا با فعال سازی آنزیم هایی که بافت عضله را تجزیه می کنند.
ساخت استاتین های بهتر
تصاویر جدید نشان می دهند که می توان استاتین ها را طوری بازطراحی کرد که به گیرنده راینودین متصل نشوند اما همچنان توانایی کاهش کلسترول را حفظ کنند.
گروه دکتر مارکس اکنون با شیمیدان ها در حال همکاری هستند تا چنین استاتینی را طراحی کنند.
گزینه دیگر، بستن نشت کلسیم است: پژوهشگران نشان دادند که نشت کلسیم ناشی از استاتین در موش ها را می توان با یک داروی آزمایشی که در آزمایشگاه مارکس برای بیماری های مرتبط با نشت کلسیم توسعه یافته، متوقف کرد.
این داروها هم اکنون در بیماران مبتلا به بیماری های نادر عضلانی در حال آزمایش هستند. دکتر مارکس گفت: «اگر این دارو در آن بیماران مؤثر باشد، می توانیم آن را در میوپاتی های ناشی از استاتین نیز آزمایش کنیم».
منبع:
https://scitechdaily.com/why-do-statins-hurt-scientists-solve-30-year-mystery/